Elska...

...lyktina sem gýs upp þegar hjól efnahagslífsins reykspóla.
Já, er í vinnunni á þessum góðviðris laugardegi.
Er eitthvað að því?

Vinna, vinna!
Vinnu að inna,
einhver þarf.
Annars eignast
enginn larf
né leikföng fín.
Letibykkjur,
vinnulykkjur
fallnar,
fá bætur.
Láta sér fátt um finnast
er sveittur mar
sinni vinnu innir.

Eða eitthvað í þá áttina, sko.
Skál!!!

Samlegðaráhrif...

...er eitt af tískuorðum viðskiptalífsins, og ekkert nema gott um að það segja enda um tiltölulega gegnsætt orð að ræða. Get þó ekki af því gert að mér finnst eitthvað obbolítið kynferðislegt við þetta orð.
Sko, tvennt liggur saman (tek dæmið út frá samlegð konu og karls þar sem slíkt dæmi hentar betur, þótt samkynhneigð samlegð eigi við að einhverju leyti). Skammtíma samlegðaráhrif slíks væru þá sjálfsagt fullnægingar beggja aðila, gott í stuttan tíma. Hjá fyrirtækjum væri það sjálfsagt skyndileg hækkun hlutabréfa og aukið fjármagn, fjárhagsleg endorfín-innspýting.
Langtíma afleiðingar samlegðaráhrifa karls og konu væri hins vegar getnaður, ávöxtun til langframa. Alveg eins og langtíma vöxtur sameinaðra fyrirtækja. Eiginleg stækkun, ef svo má að orði komast.
Eða ekki.
Skál!!!

Asskoti...

...góður þessi pistill.

Vandkvæði við vindgang

Pontíus nokkur Pílatus
potaði í bumbu.
Passaði sig ekki á því
að bumban var í
frjórri gimbur.
Nú Ponti P.
á fullt af fé
sem latneskt jarmar
mae mae mae!

Kominn...

...mánudagur?! Jiminn, hvað tíminn flýgur þegar mar keyrir 1200 plús eitthvað kílómetra á rúmum sólarhring. Og lendir í því að það springur dekk á leið á og frá áfangastaðinum, á sama stað undir bílnum. Hverjar eru líkurnar á því?
Hef annars ekkert að segja. Veit ekki alminnilega hvers vegna ég byrjaði að pikka inn stafi hérna. Óljós þörf til að tjá mig um eitthvað sem ég geri mér ekki alveg grein fyrir hvað er og kem því ekki í orð önnur en marklausa runu sem þessa.
Jú, heilagt stríð gegn vegagerð ríkisins. Vestfirðir og suðurfirðir Austfjarða virðast algerlega utan sjónarhrings vegagerðarinnar. Hvað á það að þýða leggja veg í gegnum lausa grjótskriðu? Afhverju eru ómalbikaður fleiri kílómetra kafli í Berufirði, að mig minnir, en innan hans nokkur hundruð metrar með bundnu slitlagi beggja vegna einnar brúar og beggja vegna heimkeyrslu að einum sveitabæ? Hver er lógíkin? Er þetta lið allt meira og minna stofnanamatur? Sem leiðir af sér spurninguna um hvort borið sé fram mannakjöt á stofnunum. Nógu oft hefur mar heyrt talað um að þessi og hinn séu stofnanamatur.
Veit ekki svei mér þá. Spurning um að fá sér einn bjór og hugsa málið frekar.
Skál!!!

Farinn...

...austur á firði að kveðja langömmu Siggu.
Bið ykkur öll vel að lifa og megi helgin vera ykkur ánægjuleg.

Langaði...

...bara að færa „karlrembuæluna“ aðeins neðar á síðunni. Gengur ekki að mar líti út fyrir að vera staddur í reykfylltu bakherbergi með öðrum testesterónpungum að plotta gegn estrógenhylkjunum.
Skil annars ekki þá sjálfspíningarhvöt að fylgjast með graðhesti í merarstóði. Kíkti nebblega með Krillunni í sveitina seinni partinn í gær. Ma og pa óku með okkur í Grafarnesið að líta á folöldin.
Allavega, þá er ekki nóg með það að graddakvikindið vaði í píkum sem ólmar vilja hann, og rífast um hann eins og ég veit ekki hvað, heldur skartar kvikindið líka einhverju sem vægast sagt er ekki hægt að kalla annað en lífshættulegt vopn. Þarna stendur mar svo og gónir öfundaraugum og heldur svo í burtu allur eitthvað svo lítill og afskiptur, að það hálfa væri nóg.
Til að bæta gráu ofan á svart skilur gaurinn síðan merarnar allar eftir fylfullar síðla sumars og þarf engar áhyggjur að hafa af meðlögum og uppeldi.
Piff!!! Hvar er réttlætið, spyr ég nú bara.
Hmm... Það kannski jafnast út með því að graddar hafa ekki aðgang að bjór.
Skál!!!